ابرها به آسمان تكيه ميكنند، درختان به زمين و انسانها به مهرباني يكديگر.........گاهي دلگرمي يك انسان چنان معجزه ميكند كه انگار خدا در زمين كنار توست.جاودان باد سايه انسانهائیكه شادي را علتند نه شريكو غم را شريكند نه دليل.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم فروردین ۱۴۰۰ ساعت 15:47 توسط نگین موسوی
|
برچسب:
نویسنده: رادین کاظمیان